iDAHh~ VOL.1
posted on 08 Jul 2008 10:57 by supergirl2u2d
เช้าหนึ่งในเดือนพฤษภา.. ฉันบอกเธอว่า ฉันอยากก่อกองทราย
ฉันบอกเธอว่า ฉันอยากก่อกองทราย
" ใครใครก็ก่อได้ " เธอบอก
ฉันบอกเธอว่า ฉันอยากก่อกองทราย
และฉันไม่มีทรายเลยสักเม็ดเดียว
เธอยื่นถังใบเล็กให้ฉัน
และเททรายราคาห้าร้อยบาทลงหนึ่งถุง
ฉันเริ่มก่อกองทรายเล็ก ๆ ขึ้นในห้องนอน
ทุกวัน , ทุกวัน ฉันทิ้งผ้าห่มผืนใหญ่บดบัง
ปิดทรายกองเล็ก ๆ
จากสายตาใครต่อใคร
เธอไม่ชอบกองทราย
ซึ่งง่ายดายต่อการทำลายของลมและน้ำ
ลมและน้ำซึ่งเบาบาง
ทว่าอนุภาพทำลายล้างล้นปรี่เกินตัว
ฉันบอกเธอว่า ฉันอยากก่อกองทราย
และฉันไม่มีทรายเลยสักเม็ดเดียว
เธอไม่ชอบกองทราย
ซึ่งง่ายดายต่อการทำลายของลมและน้ำ
แต่เมื่อฉันคิดอยากก่อกองทราย
เธอก็หยิบยื่นเปลือกหอยหลากสีให้ฉัน
จนล้นสองมือ
เพื่อประดับลงบนนั้น - กดเปลือกหอยลงบนทราย
ฉันบอกเธอว่า ฉันอยากก่อกองทราย
" ใครใครก็ก่อได้ " เธอบอก
และเมื่อฉันบอกเธอว่าอยากก่อกองทรายอีกครั้ง
เธอก็กางนิ้วทั้งห้ากระชากข้อมือน้อยน้อยของฉัน
ฉุดดึงกึ่งผลักไส
ฉันเดินถอยหลังตามเธอ
ซึ่งดึงข้อมือของฉันก้าวเท้าไปข้างหน้า
แต่ละย่าง , แต่ละย่าง
ชัดเจนเหลือเกิน
รอยเท้าของฉัน
ผู้ไม่เคยเดินถอยหลัง
แหละมองรอยเท้าแห่งตน
อีกครั้ง ,
เธอกระตุกนิ้วทั้งห้าซึ่งเกาะกุมมือน้อยน้อยของฉัน
ทันใดนั้น !!
เบื้องหน้าก็ปรากฎหาดทราย
ที่ซึ่งฉันสามารถโกยทรายโกฏิล้านเม็ดมาก่อได้
ทุกเมื่อ
เธอไม่ชอบกองทราย
หากแต่นำทางฉันมายังหาดทราย
ที่ซึ่งฉันสามารถนำทรายโกฏิล้านเม็ดมาก่อได้
ทุกเมื่อ .
Original Words : โรสนี แกสมาน
Original Comics : ญัฐพร ดวงศรี
อีกครั้งกับการร่วมงานกับ ' นัด '
ด๊ะ - ร่างคำ
นัด - ร่างรูป
ด๊ะ - ลงสี
นัด - ไปซื้อกระดาษทำปก
ด๊ะ - นอนหลับ
นัด - ลงสีต่อ
ด๊ะ - วาง Lay Out
นัด - คิดท่วงท่าการ์ตูน
ด๊ะ - สแกนภาพ
นัด - ดูภาพรวม และคิดคำลงท้าย
ด๊ะ - จัดหน้า
นัด - เข้าเล่ม เย็บปกสวย ๆ
HP COLOR LASER JET ประกวดหนังสือมือทำ : ความหมายของคำว่า พ่อ
ชิงเงินรางวัล 10,000 บาท พร้อมเครื่องปริ้นท์ Laser Jet
เมื่อต้นเดือนธันวาคม 2550
" ไม่เคยจะได้รางวัล ก็ยังจะแข่งอีกเนอะ "
เพื่อนคนหนึ่งเหน็บแนมเรา เมื่อรู้ว่ากำลังหาเรื่อง ไม่ว่าง ให้กับตัวเองอีกแล้ว
บางที.. การได้ลงมือทำ มีค่ากว่ารางวัล มากมายนัก
จึงเห็นด้วยกับคำของใครคนหนึ่ง
" ชีวิตนี้สั้น... เกินกว่าจะทำอะไรธรมมดา ๆ "
การเรียนเหมือนกัน รู้เหมือนกัน เดินเป็นแถวตาม ๆ กัน จึงธรรมดาเกินไปในความรู้สึก
ค่ำคืนที่หนาว ~วว เหน็บ ณ อาคารกิจกรรมนักศึกษา
จึงมีมนุษย์สองคนถ่างตาทนความหนาว
ผ้าห่มคนละผืนไม่เพียงพอต่อการสร้างความอุ่น
แบ่งถุงมือกันคนละข้าง..
แบ่งโกโก้ครันซ์กันกิน..
รีบและเร่งให้งานตรงหน้าเสร็จทันเวลา
หลังการประกาศผล.. ไม่มีชื่อของเราอย่างที่เพื่อนคาดไว้
ไม่ได้เสียใจ และไม่เคยคิดจะเสียใจ
อย่างน้อย ๆ มันก็เป็นบันไดอีกขั้นที่เราก้าวข้าม
เพื่อเพิ่มขีดความสามารถให้ตัวเอง
( ภาพประกอบ : iNAT ร่างรูป, iDAHh ลงสี เมื่อครั้งประกวดหนังสือทำมือวันพ่อ 2550 )
* เคยเผยแพร่ผ่าน http://www.oknation.net/blog/supergirl2u2d/2007/12/21/entry-1
กำแพงกระดาษ*