now-i-feel

ไปตายเอาดาบหน้าเถอะ นั ก เ รี ย น . . .

posted on 26 Sep 2008 03:14 by supergirl2u2d  in now-i-feel


ฉันเหนื่อย มากมาย กายอ่อนล้า
ฉันจะฉวยคว้า ปริญญา, เธอมาดหมาย
ฉันเร่งอ่าน เร่งท่อง จนตาลาย
หวังจะได้ ปริญญา มาให้เธอ
ฉันนอนดึก ตื่นเช้า เข้าห้องเรียน
บอกตัวเอง, ต้องพากเพียรสม่ำเสมอ
มีสติ - ไว้ฟาดฟันการบ้านกองพะเรอ
มีปัญญา - ไว้เสนอ สนองงาน


เหนื่อยแล้ว ล้าแล้ว อาชีพนี้
ไม่กี่ปี... จะได้ปริญญาติดฝาบ้าน
อีกนิดเดียว บอกตัวเองให้แข็งใจอ่าน
จะเรียนจบ จะได้งาน, เธอเบิกบาน สบายใจ


ทั้ง ๆ ที่... ฉันเองก็ไม่รู้ว่า
ทั้งหมดที่เรียนมา จะได้ใช้ประโยชน์ไหม
ก้มหน้า ก้มตาเรียน ตามหลักสูตรการศึกษาไทย
เรียนไป, เรียนไป ให้ได้ 'ปริญญา'


'ปริญญา' มีขายที่นี่หรือ ?
ใครต่อใคร จึงแย่งยื้อ เดินเข้าหา
ร่ำเรียนหนัก เพื่อเอนทรานซ์ ข้ามสะพานมา
สู่ที่ซึ่งเรียกว่า มหา - วิทยาลัย


ฉัน, ข้ามผ่านมาแล้วสะพานนั้น
แล้วมาดมั่นจะ ข้าม ต่อไปให้ได้
เพียงพอแล้ว... นักศึกษา มาหา - อะไร
เร่งวัน เร่งคืน ให้ผ่านวัน, วัย ไปเร็ววัน


ให้ผ่านวัน ผ่านวัย ท่องหนังสือไปสอบ
ให้ผ่านช่วงตอบคำถาม วัดความขยัน
ให้ผ่านช่วงที่ใช้ข้อความในตำราเป็นเดิมพัน
วัดใครกับฉัน... ว่าเข้าใจ 'มัน' มากน้อยเพียงใด


ฉันเหนื่อย มากมาย กายอ่อนล้า
ฉันจะฉวยขว้าปริญญา, เธอหวังไว้
กัดฟัน, กัดฟัน บังคับตัว บังคับใจ
ร่ำเรียนหนัก ๆ ไป เพื่อ 'ใบปริญญา'



เหนื่อยแล้ว ล้าแล้ว ก็บังคับตัว บังคับใจ
ผลของการเป็นนักศึกษามหา'ลัย คือต้องได้ 'ปริญญา'



เพียงพอแล้ว... ชีวิตนักศึกษา มหา - วิทยาลัย
ฉันว่า... ฉันเก็บเกี่ยวไปได้มากพอตัว



เพียงพอแล้ว... ชีวิตนักศึกษา มาหา - อะไร
ฉันว่า... ฉันมีพร้อมแล้วนะ อะไร ๆ ที่ต้องเอาไปใช้ในชีวิตจริง.





ตีสี่ สิบห้านาที
 
ค่ำคืนที่หมดไปกับสไลด์ Speech Comm  ณ อ.มช.

เพื่อเข้าสู่ห้องสอบ เช้านี้... แปดนาฬิกา





* หมายเหตุ *

" ปริญญา มีขาย ที่นี่หรือ " วรรคทองจาก "เพลงเถื่อนสถาบัน"

ในหนังสือชื่อ "ฉันจึงมาหาความหมาย" โดย คุณวิทยากร เชียงกูล



ไม่แน่ใจว่าต้นฉบับเขียนว่าอะไรกันแน่

ระหว่าง " ปริญญา มีขาย ที่นี่หรือ" กับ " ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ"



จำได้ว่าเคยอ่าน หนังสือ"ฉันจึงมาหาความหมาย" สมัย ม.ต้น

เขียนว่า " ปริญญา มีขาย ที่นี่หรือ"

ถ้าไม่ลืม จะแวะไปเปิดหนังสือที่หอสมุดดูอีกรอบ


Tags: diary, idahh, กลอน, พรุ่งนี้มีสอบ, มหา วิทยาลัย, อัดอั้นตันใจ49 Comments

ปลาตัวเล็กรวมกัน 4 กิโล ...กับ... ปลาตัวโต 3 กิโลเพียงตัวเดียว

posted on 14 Sep 2008 21:08 by supergirl2u2d  in now-i-feel






ทันทีที่ iWEB - Final Project โดนเธอฆ่าตาย หลังจากทำไปเกือบ 70% แล้ว...

ทุกคนในกลุ่มก็นิ่ง, อึ้ง, นอยด์ และ ?/&!@+*(#&$@!

(ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายออกมาเป็นภาษาฅนไม่ได้) 



ห้องเรียนที่แอร์เย็นย่ำอยู่เมื่อครู่ ไม่เย็นอีกต่อไป

อุณหภูมิสูงขึ้น... ทั้งในตา, ในใจ, ในความคิด



เธอบอกว่า...

"ชาวประมงออกหาปลาในทะเลเหมือนกัน

คนหนึ่งได้ปลาเล็ก ๆ มารวมกัน 4 กิโลกรัม

ขณะที่อีกคนหนึ่งได้ปลามาเพียงตัวเดียวแต่หนักถึง 3 กิโลกรัม

...คิดว่าปลา 3 กิโล หรือปลา 4 กิโล น่าสนใจกว่ากัน ?"



แล้วประชากรส่วนใหญ่ก็พยักหน้าเห็นด้วยกับเธอ

ว่าปลา 3 กิโล ดึงดูดความสนใจได้มากกว่า...

แ ต่ ข้ า พ เ จ้ า ไ ม่ เ ห็ น ด้ ว ย  !



ในแง่ของการเป็นข่าว...

แน่นอนว่าปลาตัวเดียว 3 กิโล ย่อมน่าสนใจกว่า

แต่อย่าลืมว่า มิติของการชั่ง ตวง วัด  4 กิโลย่อมหนักกว่า 3

มันคือตรรกกะ - คือความจริงของโลกที่ยากจะปฏิเสธ




บางทีนะ...

บางที...

เธออาจจะลืมคิดไป

ว่าชาวประมงไม่ได้หาปลาเพื่อ   ใ ห้ ไ ด้ ล ง ข่ า ว ห น้ า ห นึ่ ง

แต่พวกเขาหาปลาเพื่อ   ยั ง ชี พ  ต่างหาก.






Edit : Comment เพิ่มเติมจากบอร์ดหมี่เป็ด

พี่ปภพ บอกว่า :

ต้องแ้ล้วแต่ชนิดปลาครับ.....

ถ้าเป็นปลากะพง ไอ้ตัวที่หนัก สามโลจะแกงแล้วอร่อยกว่า
เพราะเนื้อมาก มันมาก ส่วนที่หนักสี่โล เป็นหัวปลาเสียมากหลายหัว

ปลากระบอกตัวหนักสามโล  ไม่เคยเห็น  จึงคิดว่าหลายตัวสี่โล เวิร์ค

ถ้าเป็นปลาเน่าในเข่ง 
จะสามโลหรือสี่โล ก็ไม่อยากได้

พรรคการเมืองบางพรรคตอนนี้ก็เหมือนเข่งปลาเน่า 
ถึงจะมีปลาสดอยู่ในเข่งก็เหม็นกลิ่นเน่าอยู่ดี
ต้มยำทำแกงไม่อร่อย  ทำได้อย่างเดียวโยนให้หมากิน 
หรือเอาไปฝังใต้โคนต้นจำปาดะ ทำปุ๋ย.... :p



พี่ จสอ.โจ บอกว่า :

สวายไซต์รับแขกที่บึงสำราญ  ตัวละ 10 โลอัพ ...

ในแง่ของการเป็นข่าว นักตกปลาที่ได้ปลาไซต์นี้ขึ้นมา
เพื่อนฝูงพากันเฉย ๆ ฮะ เพราะใครก็ตกได้
ไม่แปลกที่ลากปลาตัวเท่าเด็กอนุบาลขึ้นมาได้

แต่สำหรับคนที่ไม่เคยได้พบเห็นปลาตัวโตขนาดนี้ในชีวิต ย่อมต้องร้อโอ้โฮ ...


มันเป็นตรรกะ ฮะ ...  ;)


กวีหมี่เป็ด บอกว่า :

สำหรับคนกินปลาเป็นเพียงอย่างเดียว


ก็ต้องบอกว่าไม่เกี่ยงเลย ไม่ว่าจะ 3โล รึ 4 ตัว


ขอแต่ให้แกงมาให้เสร็จก็พอ  หุหุ



ส่วนกวีเนิส ตั้งคำถามว่า :

1. เขาไม่เข้าใจวิคิดแบบคุณ

หรือ

2. เขาคิดต่างกับคุณ

...

เ ข า ไ ม่ ใ ช่ ช า ว ป ร ะ ม ง



และ ข้ า พ เ จ้ า มีความเห็นเพิ่มเติมว่า :

เขาไม่ได้คิดว่า

การที่ชาวประมงออกหาปลา แล้วได้ปลามาต่างหาก

ที่เป็น  ค ว า ม สำ เ ร็ จ  ของอาชีพนี้




และอย่างไรก็ตาม...

พวกเขาทั้งหมดย่อม  เ ค ย เ ป็ น 'ชาวประมง' มาก่อน



แม้ว่า... ข้าพเจ้าจะไม่รู้ว่า
สมัยที่เขาเป็น 'ชาวประมงฝึกหัด' แบบที่ข้าพเจ้าเป็นในขณะนี้นั้น
ปลาที่เขาหาได้หนักเท่าใด





อย่างน้อยที่สุด...

กระบวนการทั้งหมด
ที่กว่าจะได้ปลามา
ก็...
มากพอ
ที่จะทำให้ชาวประมงฝึกหัดจำนวนหนึ่ง
ออกเผชิญแดดกล้าและทะเลกว้าง
โดยปราศจากความหวาดหวั่นในแววตา
อีกต่อไป.

 

(เปิดตาให้กว้าง ๆ ... โลกใบนี้มี  'ชาวประมง' หลายแบบหลากสไตล์)

Tags: diary, idahh, ทะ, ปลา 4 กิโลกับปลา 3 กิโล, มะ, ยา, วิด, หา, โศกนาฏกรรมของวันศุกร์, ไล10 Comments

บางคนบอบบาง... บางคนน่าเตะ...

posted on 28 Aug 2008 23:08 by supergirl2u2d  in now-i-feel



ทำไมนะ...

คนบางคนจึงดูบอบบางเหลือเกิน

บอบบาง... จนกลัวว่าถ้าจับแรง ๆ แล้วจะแตกคามือ

ขณะที่บางคน...  จงใจบีบให้บุบบิบบู้บี้ก็แล้ว

เขวี้ยงลงพื้นแรง ๆ ก็แล้ว

ยังไม่เป็นอะไรสักที  อย่างมากก็มีแค่รอยขีดข่วน

มิหนำซ้ำ...

ยังมีหน้ากระดอนขึ้นไปกระแทกปากคนขว้าง ให้ปากแตกเล่นอีก...



.
.
.
.



ทั้ง ๆ ที่...

เป็น "ผู้หญิง" เหมือนกันแท้ ๆ



.
.
.
.


ทำ ไ ม น ะ . . .

ทำ   ไ   ม   น   ะ   .   .   .

ทำ     ไ     ม     น      ะ     .     .     .

Tags: idahh, ทำไมนะ, บางคนน่าเตะ, บางคนบอบบาง9 Comments
First | Previous | Next | Last

Favourites