... i BELiEVE i CAN FLY ...

พูดคำใดใดไม่ออก...

หมดพลัง...

ไม่เหลือสักนิด... เรี่ยวแรง

...

...

...

...

ยืนอยู่คนเดียว...

ลมพัดแรง

ตัวแทบปลิว

อยากจะนั่งก็นั่งไม่ได้... ต้องยืน

ยืนอยู่กลางลมแรง

แรงจนตัวแทบปลิว

ก็อยากจะปลิว

ปลิว... ปลิวไป...

จะได้ไม่ต้องยืนอยู่

ไม่ต้องบังคับขา

ให้รับน้ำหนัก

ทั้ง ๆ ที่ไม่เหลือแรงแล้ว....

แม้แต่นิดเดียว

ฟ้าสีเทา...

เมฆก็สีเทา...

ต้นไ้ม้สีเทา...

หญ้าสีเทา...

ดวงตาสีเทา...

หัวใจก็สีเทา...

ลมแรง...

แรงขึ้น... แรงขึ้น

ไม่อยากยืนแล้ว.

 

 

 

สวัสดีเด็กน้อย, 

 

ฉัน...

ยืนอยู่ท่ามกลางสิ่งที่ครั้งหนึ่งเธอปรารถนาจะพบเจอ

ชีวิตนักศึกษา, มหาวิทยาลัย, การเดินทาง, เพื่อน, ฯลฯ

 

ฉันคิดถึงเธอ

คิดถึง...

เธอ - ตัวฉันในวันที่ยังเยาว์

คิดถึงความฝันของเธอ,

ดวงตาของเธอ,

ความหวังของเธอ

 

คิดถึง...

ความมุ่งมั่นในแววตา

 

คิดถึง...

แรงบันดาลใจที่มักจะคุโชนอยู่เสมอ ๆ

 

ฉันขอโทษ...

วันนี้ฉันทำมันหล่นหาย

 ...

...

...

หล่นหาย...

ไปท่ามกลางสิ่งที่เธอเคยปรารถนาจะเจอเหล่านั้น

แต่ฉันสัญญานะ

สัญญา... ว่าจะพยายามหาให้เจอในเร็ววัน

 

เด็กน้อย...

ฉันคิดถึงเธอ,

ฉันคิดถึงเธอ,

ฉันคิดถึงเธอ,

ฉันคิดถึงเธอ

 

ฉันรักเธอ,

รักในความหวังของเธอ

รักในความฝันของเธอ

 

ได้โปรด...

มายืนอยู่ข้าง ๆ ฉัน

วันนี้โลกเงียบเหลือเกิน...