เพื่อนสนิทกลับมาจากเชียงดาวด้วยหัวใจอิ่มเอม
เดินทางเหนื่อยหน่อย...
แต่เทียบกับ "ผู้คน" ที่พบเจอตลอดการเดินทาง
และ "หัวใจ" ที่บัดนี้ย้อมสีเขียวใบเตยเป็น "หัวใจรักษ์โลก" เรียบร้อยแล้ว ก็ถือว่าคุ้ม

 

"เชียงดาว"  มักจะถูกใคร ๆ ใช้เป็นทางผ่านเสมอ ๆ
ผ่านไปดูดอกทิวลิป ที่ไชยปราการ...
ผ่านไปภูแสนดาว...
ผ่านไปฝาง...
ผ่านไปอ่างขาง...
ผ่านไปเชียงราย... 

 

แต่ก็คนมีไม่น้อยเหมือนกัน
ที่ตั้งใจ "ไปเชียงดาว" โดยเฉพาะ
เพราะเชียงดาวยังน่ารัก...
ยังคงสงบ - เงียบ...
ยังอากาศดี...
เช้า ๆ มีหมอกขาว...
หัวค่ำดาวเต็มฟ้า ราวกับรอให้เอื้อมมือไปหยิบเล่น...

 

ใครคนหนึ่งบอกว่า ฉันน่าจะไปด้วย
ฉันเอง... ก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน
ว่าถ้าไม่ใช่เพราะติดภารกิจ "ชีวิตแนวทดลอง - แบบมนุษย์เงินเดือน" แบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
จะเอ่ยปากขอไปด้วยคนไหม



ถึงตอนนั้น...
อาจจะต้องทำใจ - ให้ "แยกใครต่อใครออกระหว่างโลกของตัวหนังสือกับโลกแห่งความจริง" อีก 
บางที... ระยะห่างก็ทำหน้าที่ของมันดีที่สุดด้วยการเว้นช่องว่าง  ห่ า ง - ห่ า ง  ไว้
ให้แตะเอื้อมถึงกันได้บ้างในบางครั้ง
ให้ไม่ใกล้และไม่ไกล 
เหมือน ๆ เว้นช่องว่างระหว่างกันไว้กระโดดตบในชั่วโมงพละ 



ยังจำเมื่อครั้งอาจารย์เชิญ ใครบางคน มาเป็นวิทยากรในคาบเรียนได้ว่าตื่นเต้นดีใจขนาดไหน
และจำได้ดีเช่นกัน...
ว่าผ่าน 2 ชั่วโมงครึ่ง นั้นมาแล้ว  การ ใกล้ กันมันร้ายกาจแบบสุดจะบรรยาย

 
ถ้ารู้ว่าผ่านมาแล้วจะเป็นแบบนี้... วันนั้นไม่เข้าเรียนยังดีซะกว่า
ใครบางคน คนนั้นจะได้เป็นนักเขียนที่เคยชื่นชมและเคยชื่นชอบ
และยังชื่นชอบ ยังชื่นชม 
ทั้งในโลกของตัวหนังสือ และโลกแห่งความเป็นจริง

 

 
ณ อารมณ์นั้น...
ผ่านไปเป็นสัปดาห์ ถึงจะจัดการกับความคิดของตัวเองได้
ว่าควรจะแยกใครบางคน คนนั้นออกเป็น 2 คน 
เป็น ใครบางคน คนหนึ่ง... ในโลกของตัวหนังสือ - คนที่คุ้นเคยและคุยกันถูกคอ
และ ใครบางคน อีกคน... ในโลกของตัวเป็น ๆ ที่เห็นหน้าและได้ยินเสียง

 
...
...
...



 
นึกขอบคุณ "ชีวิตแนวทดลอง - แบบมนุษย์เงินเดือน" ที่กระเสือกกระสนอยากจะลองอีกครั้ง
ณ วันนี้...
พี่เอ๋ - นิ้วกลม กับพี่ก้อง - ทรงกลด จึงยังคงเป็นผู้ชาย "คิดบวก ดูดี มีเสน่ห์" ในความรู้สึก
ทั้งในโลกของตัวหนังสือ และโลกแห่งความจริง - ที่ช่องว่างของเราไม่เคยใกล้กันเกิน 1 ช่วงแขน


Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet


เชียงดาว อยากไปเหมือนกันแฮะ
นานแล้วที่ไม่ได้ไปเที่ยวที่บรรยากาศดี ๆ แบบนั้น
จะว่ายังไงดีล่ะ เหมือนได้หนีจากโลกแห่งความจริง
มาอยู่กับธรรมชาติยังไงยังงั้น

คำว่าใกล้กับไกลจริง ๆ ก็ต่างกันแค่นิดเดียวนะ
ขึ้นกับว่าจะพูดในมุมมองไหน

บางครั้ง พลาดโอกาสอะไรดี ๆ ไปแป๊บเดียว
สิ่งที่อยู่ใกล้ ก็เหมือนจะไกลไปในพริบตา


สุดท้าย เราก็ชื่นชมพี่เอ๋กับพี่ก้องเหมือนกัน big smile

#1 By โคตรไอซ์ . on 2009-05-06 20:16

ความรู้สึกดีๆ
ไม่เปลี่ยนแปลง big smile big smile

#2 By MomMom on 2009-05-06 23:40

ยังไม่เคยไปคะ
ทริปไปปลูกป่านั้น แม้แต่ใบสมัครก็ไม่ได้ส่ง
แต่ก็ยังอยากไปปปมากมาก
แน่นอนว่าถ้ามีพี่ก้อง พี่อัพ พี่เอ๋ ยิ่งสนุก ฮ่าฮ่า

ปล.เคยเจอแค่พี่โหน่ง-วงศ์ทนง
ยังไม่เคยเจอพี่ก้องเลยนะเนี่ย
กับเรื่องบางเรื่อง
คนที่ทำให้เราผิดหวัง เขาไม่ผิดหรอกค่ะ
แต่เราที่สิผิด ที่ไปคาดหวังในตัวคนอื่น

มีคนบอกว่า
"นักเขียน ทำให้ใครต่อใครผิดหวังมาเยอะแล้ว"
ได้ยินแล้วก็ haๆ กันไป
เพราะมันมักจะเป็นเรื่องของการผิดหวังในหน้าตา

แต่ส่วนใหญ่เท่าที่เจอ
คนที่เป็นนักเขียนนี่ จะมีความคิดที่ "หล่อ" และ "สวย" กันอยู่แล้ว
และนักเขียนที่ดี ก็จะมีความจริงกับความฝันที่ไม่แตกต่างนักค่ะ

ส่วนเรื่องหน้าตานั้น
มันเป็นเรื่องที่ "เขียนขึ้นเอง" ไม่ได้
เข้าไปดูรูป ใน multiply มาด้วยแต่ไม่รุจะเมนท์ยังไง หาที่เมนท์ไม่เจอwink

#7 By ........ (125.24.56.152) on 2009-05-18 15:52

Que

#8 By sera (124.157.236.176) on 2009-10-04 09:31

ขอบคุณค่ะ

#9 By โหลดเพลง (124.157.236.176) on 2009-10-06 08:09

Que se ra

#10 By scratch and dent (124.157.236.46) on 2009-11-12 19:52

Favourites