ปาย - เชียงใหม่ - หาดใหญ่ - สตูล
posted on 23 Apr 2009 15:36 by supergirl2u2d in daily-life-diary1. ฉัน
ฉันเกิดราศีมีน...
ใครคนหนึ่งเคยบอกไว้เมื่อครั้งอธิบายเรื่องกลุ่มดาวบนท้องฟ้าให้ฟังว่า
"คนราศีนี้เขาว่ามักมีเรื่องให้ต้องเดินทางไปไหนมาไหนเป็นประจำ"
ฉัน - เด็กผู้หญิงมัธยมต้นในขณะนั้น
ยังจินตนาการไม่ออกว่าตัวเองต้องเดินทางไปไหนมาไหนสักกี่มากน้อย
...
...
...
จนเมื่อวันหนึ่ง, วันที่ฉันไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาราศีอีกต่อไป
กว่าจะรู้ตัวเอง...
ฉันก็ออกเดินทางมาแล้วนักต่อนัก
2. ปาย
ทันทีที่กำหนดสอบวิชาสุดท้ายใกล้เข้ามา
เรา - ต่างรีบเร่งจัดการธุระต่าง ๆ ให้เสร็จสิ้นเท่าที่จะทำได้
สอบเสร็จเมื่อไหร่ หวังใจว่าจะสะพายกระเป๋าแล้วออกเดินทางทันที
...
...
...
เส้นทางเชียงใหม่ - ปาย ฤดูนี้แห้งแล้งกว่าปกติ
จำได้ว่าเมื่อครั้งมาเยือนในช่วงเดือนตุลา
มองออกไปนอกหน้าต่างรถตู้ที่แล่นฝ่าฝน
ก็เห็นหมอกขาวเป็นปุย ๆ โอบล้อมภูเขาอยู่
จำได้ว่าเมื่อครั้งมาเยือนในช่วงเดือนตุลา
มองออกไปนอกหน้าต่างรถตู้ที่แล่นฝ่าฝน
ก็เห็นหมอกขาวเป็นปุย ๆ โอบล้อมภูเขาอยู่
ครั้งนี้ - ไม่มีหมอก, ไม่มีฝน
มีแต่แสงแดดกล้า, ใบไม้สีน้ำตาลแก่ และ 'เพื่อน'
มีแต่แสงแดดกล้า, ใบไม้สีน้ำตาลแก่ และ 'เพื่อน'
ปายเดือนมีนา...
กลางวันร้อน กลางคืนหนาวและดาวเต็มฟ้า
3 วัน 2 คืนกับมอเตอร์ไซค์, กล้องถ่ายรูป, ปายบุรี
และ 'งาน' ที่อุตส่าห์หอบหิ้วไปทำเสียไกล
เพียงเพราะอยากไปเที่ยวกับเพื่อนให้พร้อมหน้าพร้อมตา
3. เชียงใหม่
เป็นครั้งแรกที่ไม่ได้ซื้อตั๋วรถเตรียมไว้ล่วงหน้า
เป้ใบเดิมที่สะพายไปปายถูกสะพายขึ้นบ่าอีกครั้ง
หลังจากมาถึงเชียงใหม่ได้ 2 ชั่วโมง
เหมือนทุกครั้ง - รถทัวร์ 32 ที่นั่งมุ่งหน้าจากเชียงใหม่สู่บางกอก
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศกระจายตัวลงมากระทบหน้า
ปรับพนักพิงให้เอนจนได้องศาพอเหมาะ
ข้างทางมืดสนิท
หลับตานึก - เรียน, สอบ, การบ้าน, ทำละครเวที, แอนิเมชั่น, ..., ... และ ...
ล้า... ไม่อยากนึกถึงว่า 4 - 5 เดือนที่ผ่านมาทำอะไรไปบ้าง
ปล่อยสนามความคิดให้ว่างเปล่าชั่วขณะ
บอกตัวเองว่ากำลังจะกลับบ้าน - บ้านของตัวเอง
บ้านของตัวเอง...
แต่ทำไมรู้สึกเงียบๆ นิ่งๆ
ไม่ยักกระดี๊กระด๊าเหมือนเวลาเดินทางกลับมาเชียงใหม่
หลับตานึก - เรียน, สอบ, การบ้าน, ทำละครเวที, แอนิเมชั่น, ..., ... และ ...
ล้า... ไม่อยากนึกถึงว่า 4 - 5 เดือนที่ผ่านมาทำอะไรไปบ้าง
ปล่อยสนามความคิดให้ว่างเปล่าชั่วขณะ
บอกตัวเองว่ากำลังจะกลับบ้าน - บ้านของตัวเอง
บ้านของตัวเอง...
แต่ทำไมรู้สึกเงียบๆ นิ่งๆ
ไม่ยักกระดี๊กระด๊าเหมือนเวลาเดินทางกลับมาเชียงใหม่
4. หาดใหญ่
รถไฟค่อย ๆ เทียบชานชาลา
สิ้นสุดลงแล้วอีกหนึ่งการเดินทาง
สถานีรถไฟหาดใหญ่ยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนเหมือน 3 ปีก่อนไม่มีผิด
ท.ทหารอดทน 2 - 3 นายยืนแบกปืนอยู่ใกล้ ๆ
ท.ทหารอดทน 2 - 3 นายยืนแบกปืนอยู่ใกล้ ๆ
สำเนียงท้องถิ่นแบบคุ้นหูแย่งกันถาม
"หน้องๆ ไป่ไน๊ ?
ตุ๊ก ๆ ม้าย ? "
ฉันส่ายหน้า
แบ่งกระเป๋าให้แม่ช่วยถือ 1 ใบแล้วเดินตามไปที่รถ
ตุ๊ก ๆ ม้าย ? "
ฉันส่ายหน้า
แบ่งกระเป๋าให้แม่ช่วยถือ 1 ใบแล้วเดินตามไปที่รถ
หาดใหญ่ในเช้าวันเสาร์รถเยอะเหมือนทุก ๆ วัน
ฉันน่าจะรู้ดีแก่ใจ - เมืองนี้ไม่เคยหลับ
และน่าจะรู้ดีแก่ใจ และทำใจให้ชินอีกอย่าง - นโยบายพัฒนาเมือง
เอาเสาไฟฟ้าลงดิน, ..., ..., และอะไร ๆ อีกสารพัด
อะไร ๆ ทีเหมือนว่าจะดีขึ้น
ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะดีขึ้นหรือไม่ ด้วยว่ามันยังไม่เสร็จ
กลับมาเมื่อ 4 - 5 เดือนที่แล้วก็เป็นแบบนี้
ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้
เครื่องจักรยังคงเบียดบังเส้นทางเดินรถบนถนน
ทางเดินเท้าก็เช่นกัน
ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้
เครื่องจักรยังคงเบียดบังเส้นทางเดินรถบนถนน
ทางเดินเท้าก็เช่นกัน
แต่ถึงแล้ว...
ถึง 'บ้าน' แล้ว
อย่างน้อย ๆ อะไร ๆ ที่หนักอึ้งอยู่บนบ่ากว่าครึ่งเทอมก็จะถูกละวางบ้าง
ได้หลับตานอนเงียบ ๆ
ปล่อยชีวิตไหลเอื่อย
ชีวิตออฟไลน์ชั่วขณะ
อย่างน้อย ๆ อะไร ๆ ที่หนักอึ้งอยู่บนบ่ากว่าครึ่งเทอมก็จะถูกละวางบ้าง
ได้หลับตานอนเงียบ ๆ
ปล่อยชีวิตไหลเอื่อย
ชีวิตออฟไลน์ชั่วขณะ
5. สตูล
เวลา 10 กว่าวันถูกเจียดแบ่งอย่างตระหนี่ถี่เหนียว
ที่โน้น... ที่นี่...
ที่โน้น... ที่นี่...
คนโน้น... คนนี้...
หลบเลี่ยงมาใช้ชีวิตที่บ้านอีกหลัง
ผู้คนในพื้นที่ยังคงมากล้นน้ำใจ
อากาศยังห่างไกลคำว่า ฝุ่นควัน จะะมีก็แต่ฝุ่นแดง ๆ ตามทางลูกรัง
ผู้คนในพื้นที่ยังคงมากล้นน้ำใจ
อากาศยังห่างไกลคำว่า ฝุ่นควัน จะะมีก็แต่ฝุ่นแดง ๆ ตามทางลูกรัง
พบเจอความเป็นพี่, เป็นน้อง, เป็นญาติ, เป็นมิตร ได้ง่ายตามท้องถนน
ชีวิตหมุนกลับมาสู่โหมดดั้งเดิม ที่เรียบง่าย และไม่ต้อง "มี" บางอย่างก็ได้
...
...
...
หายใจอย่างโล่งอกอีกครั้ง
...
...
...
เก็บเสื้อผ้าใส่เป้ใบเดิมใบนั้น...
...
...
...
หวังให้ ความสุข เพียงพอและยาวนานจนกว่ากลับมาครั้งหน้า
ไม่ได้กินมาหลายเดือนละ)
กำแพงกระดาษ*
^______^
#1 By ஐ..เอาแ ต่ จัย™...ஐ on 2009-04-23 15:45