2012... พ่อ และเรือโนอาห์
posted on 17 Nov 2009 02:21 by supergirl2u2d in i1. วันสิ้นโลก
ฉันไม่รู้ว่าเขาสร้างหนังที่พูดถึงโลกแตกกันมาแล้วกี่เรื่อง
แต่ฉันเป็นมุสลิม และถูกย้ำนักย้ำหนาเรื่องวันสิ้นโลกมาแต่เล็กแต่น้อย
จึงไม่ค่อยแปลกใจเท่าใดนัก กับความสูญเสีย โกลาหลวุ่นวาย ล้มตาย พลัดพราก ที่เกิดขึ้นในหนัง
ไม่ได้อึดอัดเหมือนที่เพื่อนรักผู้โชคดีได้ดูรอบสื่อมวลชนได้ขู่ไว้
หรืออาจจะเป็นเพราะรู้ - รู้ว่ามันต้องโกลาหล สูญเสีย และดับสิ้น อย่างนั้น
หากแต่ยังนึกภาพไม่ออก... ว่าภูเขาที่ปลิวว่อนเหมือนขนนกนั้นเป็นอย่างไร
แต่พอจะจินตนาการภาพพื้นดินที่ราบเป็นหน้ากลอง
และวินาทีที่ทุกคนต่างกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดโดยลืมความเป็นพ่อ - แม่ - พี่ - น้อง ได้
2. 2012
ฉันไม่ค่อยดูหนังโลกแตก ระเบิดอุโมงค์ ชกต่อยเลือดสาด หรือตามล่าอสุรกาย
ด้วยว่ามันบีบหัวใจให้ทำงานหนักกว่าปกติ และบีบสมองให้ตื่นตัวเกือบทุกฉาก
แปลกดี... ที่ฉันดูเรื่องนี้แล้วชอบ ถึงขั้นอยากไปดูเป็นรอบที่ 2
ฉันว่า... ฉันชอบตัวละครในนั้น
ชอบการผูกปม และเชื่อมโยงเรื่อง ที่เหมือนจะแยกย่อย
แต่ที่สุดแล้วมันก็เกี่ยวข้องและส่งผลกระทบซึ่งกันและกัน
ที่สำคัญ ฉันชอบ CG ในเรื่องที่ดูไม่ขัดตาเลยแม้แต่น้อย
3. พ่อ และเรือโนอาห์
ฉันคงไม่ได้คิดไปเอง...
ว่าหนังเรื่องนี้ต้องการพูดถึง "พ่อ"
และถ้าถามถึงหนังที่ดูแล้วคิดถึงพ่อ ฉันจะนึกถึงเรื่อง 2012 นี่ด้วย
หนังแทรกความสัมพันธ์แบบพ่อ - ลูก ไว้ในเรื่องเป็นระยะๆ
เท่าที่นับได้ก็เห็นชัดเจนถึง 5 คู่
ฉันไม่เคยดู Armageddon จึงไม่รู้ว่ามันเหมือนหรือต่างกันอย่างไร
แต่ท่ามกลางบรรยากาศเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายในหนังนั้น ก็คิดถึงพ่อขึ้นมาตะหงิดๆ
...
...
...
เมื่อหนังเล่ามาถึงจุดๆ หนึ่งฉันก็นึกถึงอะไรบางอย่าง
เหมือนครั้งนั้น - ที่ฉันจำไม่ได้ว่ากี่ร้อย พันปีล่วงเลยมาแล้ว
ครั้งที่บรรดาสัตว์ถูกนำขึ้นมาไว้ในเรือเป็นคู่ๆ เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ของพวกมันไว้
ครั้งที่มนุษย์ปุถุชน คนธรรมดาถูกเชื้อเชิญให้ขึ้นเรือแบบไม่ต้องซื้อตั๋วราคามหาศาล
หรือบางที... ตั๋วที่ไม่ต้องซื้อแต่ต้องใช้ขึ้นเรือนั้นมีค่า มากกว่า คำว่ามหาศาลนะ ?
...
...
...
เรื่องเล่าเกี่ยวกับเรือเมื่อครั้งนั้นก็มีความสัมพันธ์แบบพ่อ - ลูก รวมอยู่ด้วย
แต่ไม่ใคร่มีใครพูดถึง
พ่อ... ที่เรียกให้ลูกมาขึ้นเรือ
และสุดท้ายก็กลายเป็นโศกนาฏกรรม - ทั้งลูกทั้งเมียล้วนจมน้ำตาย
4. ชีวิตรอด
2012 กับ "เรือ" ที่ว่าก็ไม่ได้หนีห่างกันมากมาย
หากแต่ความเท่าเทียมและสิทธิในการขึ้นเรือเพื่อมีชีวิตรอดกลับห่างไกลกันหลายขุม
ดูไปก็หัวเราะ หึหึ ในลำคอไป...
บางวรรค บางตอนกัดบรรดาผู้สวมหัวโขน หัวสิงห์ ได้ระคายผิวดีแท้
...
...
...
เหนือสิ่งอื่นใด... ความสูญเสีย ดับสิ้น ก็กัดฉันได้อยู่หมัดเช่นกัน
พอไหม...?
ความดีงาม
ถ้าต้องจากไปแบบไม่ทันตั้งตัว.
Tags: 2012, idahh, movie, พ่อ, วันสิ้นโลก, หนัง6 Comments
กำแพงกระดาษ*